Xətai rayon Mərkəzi kitabxanası

Xətai rayon MKS
Poeziya
18 Dekabr , 2015

О, друг мой милый и сердечный, 
Зачем ты плачешь без конца?
Любовь как жизнь – она не вечна.
Ломает слабые сердца.

Смотри! Вокруг людей так много,
Идут, стремятся в никуда.
Но в мир пришла я одинокой,
И, умерев, уйду одна.

Гордыню спрячь, взлетев, не падай,
Не поддавайся суете,
Ведь самый сильный тоже слабый,
Когда душа его в беде.

Ты веришь, друг, что знаешь много,
Хотя не знаешь ничего.
К ответам есть одна дорога,
Она для всех... и никого.

Скажи мне, друг, куда стремишься?
Кого ты хочешь удержать?
Ведь то, что отпустить бойшься,
Порою легче потерять.

А я ишу грехам раскаяние,
Что заставляют так страдать,
И может... нет нам опровдания,
Не мне судить, не мне решать.

****
Ey könül sirdaşım, ey qəlb yoldaşım,
Sil göz yaşlarını, ağlama daha!
Sevgi də həyat tək əbədi deyil,
O baxmaz amana, o baxmaz aha!

Bax bir ətrafına...nə çox insan var,
Hami qaçhaqaçda, qovhaqovdadı.
Mən də bu həyata tənha gəlmişəm...
Bir gün tərk edəcəm onu tənha da!

Gizlə qürurunu, sən uç... yıxılma!
Dünyanın felinə uyma bu qədər,
Güclü bildiyinin bir dərdi varsa,
Onu da əyəcək bir gün bu kədər!

Sən elə bilmə ki, sənindir dünya!
O ki, öz sirrini kimsəyə verməz!
Bütün sualların bir cavabı var:
Onu hər kəs bilər, bir kimse bilməz!!!

Söylə, əziz dostum, nədir bu təlaş?
Gedəni saxlaya bilməyəcəksən!
Ayrılıq sözündən qorxduğun anda,
Sən onu ağrısız itirəcəksən!

Bütün günahların son ucu tövbə,
Mən əlac gəzirəm ağrılarıma!
Bəlkə də heç yoxdur bizə bəraət?!
Mən hakim deyiləm, hakim var... əlbət.